10 Ağustos 2010 Salı

oyuncak krizi

Hafta sonumuz yine bol gezmeli geçti..
Oğluma kitaplar aldım..Bıraksalar tüm günümü orada,binlerce kitabın içinde geçirebilirim..O derece.Hep sevdim kitapları..Hep okudum,her sayfada yeni dünyalar kurdum kendime..
Acaba ; ahmed Akay da sevecek mi kitapları benim kadar?Onların büyüsüne kapılacak mı oda..Bilmiyorum..Ama çok istiyorum böyle olmasını..

Bi yanım hep bebek kalsın,koynumdan kucağımdan hiç ayrılmasın,bu minik tılsım, bu bizi birbirimize bağlıyan güç hiç kopmasın istiyorum..Anneliğim tutuyor bazen delice..

Bazende büyüyeceksin sende herkes gibi diyorum.."Zamanı gelince hiç korkma!Aç kollarını, tüm gücünle karış hayata..Uç,kimsenin kanatlarını koparmasına izin verme"

Böyle düşünceler içindeyken izliyorum oğlumu..

Büyüyor,değişiyor tıpkı bi nehir gibi..Gördüğün tanıdığın suları bi daha görememek gibi ona bakmak..
Her an ve her saniye değişen,alabildiğine hızlı akan bi nehir O..Duru,sade,hızlı,değişken..

Aynı nehirde iki kez yıkanılmaz diyorum sessizce..Oyuncağından kafanı kaldırıp bi an bana bakıyorsun,sonra bi an daha..Gülüyorsun çağıl çağıl akarak..

Dün sabah erken saatler..Keyifle sana yeni aldığımız oyuncağı verdim..Önce neş'eyle baktın,evirdin çevirdin,sonra yere attın birden o çok beğenerek aldığım afili oyuncağı..Nasılda hazzetmedin ondan..Bi anda..Bi anda gelişti negatifliğin..
Sevdirmeye çalışmamda,çeşitli sesler çıkararak oynatmamda kar etmedi..
Tekerleri döndükçe içinde ki boncuklar tepesinde ki bacaya vuruyordu..Nice sonra anladım oyuncağın içinde ki o küçük boncukların büyüsüne kapıldığını..Alamadıkça hiddetin arttı..Ağladın sonra tüm gücünle..Bütünü bırakıp küçücük bi parçada kaldı hislerin..
Önce bağrıştık karşılıklı sonra başedemeyince kaldırdım göremeyeceğin bi yere..
Anladım..Algıların,detaycılığın,merakında büyüyor senle birlikte..
Tüm gün sürdü senin mızıltıların benim üzüntüm..

Akşamüstü babanı bekleyişin cam önünde..Görünce çığlık çığlığa kapıya koşuşun..Her akşam üstü aynı ritüel..Karşımızda ki veya bi alt sokakta ki parka gidişimiz..Ama senin parkları hiç sevmeyişin:)Ne salıncaktan ne kaydıraktan zerrece hazzetmeyişin..
Geçen gün durduk yere dedde ditti deyişine şaşırdık :)
Dün ilk defa sana soyduğum minik şeftali parçalarını çatalla yiyişin,arada anneyede vererek :)
Sosyalliğin..Girişkenliğin..
Sevimli bal topacı hallerin...

Ve sen bebeğim;gözümün nuru,ömrümün sürurusun benim..

2 yorum:

  1. Ne kadar sıcacık bir yazı olmuş Zeynep!

    YanıtlaSil
  2. ANNELİLİCİM;SEVİNDİM BÖYLE DÜŞÜNMENE..

    YanıtlaSil

Related Posts with Thumbnails