geçen hafta perşembe günü bizim zezeyle 10.cu evlilik yıldönümümüzdü..
yıl dönümümüzü ilk defa 3 kişi kutladık..kuzumda aramızdaydı pıt pıt attığı tekmeleriyle :)))yıllar nasılda akıp geçiyor,tüm gece bunu düşündüm..
bugün 22+2 günlüğüz...
veee bugünün ennnn güzel haberi;
yarın akşam can dostum ve güzel kızı kıvırcık zeynebim bize geliyorlar :))))
can dostumda,kıvırcık kuzumda burnumda tütüyor...
ham yapıcam seni zeynep hammmm :)
14 Kasım 2008 Cuma
5 Kasım 2008 Çarşamba
kuzumun ilk cicisi :)
saatler gece yarısını çoktan geçti..
bugün yeni dr umuzla görüştük,onda devam etmeye karar verdik.aslında eski doktorumuda bırakmış değilim..önümüzde ki günlerde yeniden ayrıntılı ultrasona gireceğim orada..
bakalım..herşeyin hayırlısı Allah tan..
bu dr u seçmemizde ki asıl amaç çalıştığı hastanenin evimize arabayla bi kaç dakika uzaklıkta olması.acil bi durumda(sürekli devam eden lekelenmelerim yüzünden tetikteyiz)ulaşmak daha kolay olucak.
inşallah böyle birşey yaşamayız...
gelelim minişime;kuzum bugün 21+1 günlük oldu..
bugün dr dan çıktığımızda hava kararmıştı..benim minik kuzum kocaman olmuş, maşallah yavruma..içimizde tarifsiz bi sevinçle dr dan aldığımız müsadeyle azıcık yürüdük..ilk defa bi bebek mağazasına girip kuzuma tulum aldık :)portakal rengi,üstünde kocaman gözleri olan bi kurbiş var :))))
günleri günlere ekliyorum bir bir..
dilimde ki tek duam yavruma sağlıkla,zamanı gelince kavuşmak..
bugün yeni dr umuzla görüştük,onda devam etmeye karar verdik.aslında eski doktorumuda bırakmış değilim..önümüzde ki günlerde yeniden ayrıntılı ultrasona gireceğim orada..
bakalım..herşeyin hayırlısı Allah tan..
bu dr u seçmemizde ki asıl amaç çalıştığı hastanenin evimize arabayla bi kaç dakika uzaklıkta olması.acil bi durumda(sürekli devam eden lekelenmelerim yüzünden tetikteyiz)ulaşmak daha kolay olucak.
inşallah böyle birşey yaşamayız...
gelelim minişime;kuzum bugün 21+1 günlük oldu..
bugün dr dan çıktığımızda hava kararmıştı..benim minik kuzum kocaman olmuş, maşallah yavruma..içimizde tarifsiz bi sevinçle dr dan aldığımız müsadeyle azıcık yürüdük..ilk defa bi bebek mağazasına girip kuzuma tulum aldık :)portakal rengi,üstünde kocaman gözleri olan bi kurbiş var :))))
günleri günlere ekliyorum bir bir..
dilimde ki tek duam yavruma sağlıkla,zamanı gelince kavuşmak..
2 Kasım 2008 Pazar
ZOR GÜNLER..
bir ayı geçmiş yazmıyalı,kişisel tarihime not düşmeyeli..en son arefe günü yazmışım.
bayramda havanında güzel oluşunun etkisiyle ziyaretlerde bulunduk,evimize gelen misafirlerimizi ağırladık.bayramın 6.günü h.teyzem,eniştem, kızı ve damadıyla bize geldiler..ellerinde hediyeleri ve koca bi tepsi patlıcanlı börekleriyle..bende kek,poaça yapmıştım hep birlikte yedik,mis gibi demli çaylar içtik, güzel bir sohbet eşliğinde çok güzel bir gün geçirdik..
ertesi gün dr randevumuz vardı,kuzum tam 17+0 haftalıktı..
evde neş'eyle hazırlanırken wc gördüğüm minik kırmızı lekelenme karşısında elim ayağım tutmaz oldu bi anda..dünya başıma yıkıldı..kalakaldım..
en korktuğum şey..kuzumu bu kadar büyütmüşken hemde.
dilimde dualar gözlerimden akan yaşlarla gittik hastaneye..otobüste hem ağlıyorum hemde dua ediyorum,nolur Allah ım nolur yavrumuzu bağışla diye..
sıramız geldiğinde dr umuzun nasılsınız diye sormasıyla başlıyorum anlatmaya,daha doğrusu anlatmaya çalışıyorum.
hemen ultrasonla bakıyor dr umuz,herşey yolunda görünüyor,kanamayı açıklıyacak bi bulguya rastlanmıyor çok şükür..
kuzum büyümüş elleri, ayakları kocaman olmuş ama ben sevinemiyorum bile..
içimde anlatılmaz bir acı ve korku var..çaresizim..
dr umuz gebelikte hiç bir kanamayı normal kabul edemeyiz,şimdilik olan bişi yok,sürekli dinleneceksiniz diyor..en kötüsünü ise sona saklamış;ani ve yoğun bi kanama olursa hemen gelin demeyide ihmal etmiyor...
eve dönerken akşamın alaca karanlığında insanları seyrediyorum..kimi telaşlı,kimi sakin.yoğun ve koşuşturan onca insanın içinde bir başımayım..ne gözyaşlarımı silen sevdiceğimin elleri dindiriyor acımı,nede söylediği sözler unutturuyor ıssızlığımı..
yanlız ve sadece Allah a sığınıyorum bu saatlerde..
içimden taşarak,içimden akarak gelen duygularla yanlız ve sadece O'na sığınıyorum..
Sonra..bu gunden sonraya rastlıyor zamanın durgun bi su gibi ağırlaşması...vakitlerin geçmez oluşu...
Bana bakmak için V.geldi bayramdan 1 hafta sonra..15 kaldı,bize güzel güzel mamalar hazırladı sağolsun..
ben sürekli hasta,şiddetli karın ağrılarıyla dolu günler geçirdim..sürekli istirahatte olmama rağmen ara ara olan ve psikolojimi alt üst eden lekelenmelerim devam etti bu süre zarfında da..
19+2 günlükken ayrıntılı ultrasona girdik..kuzumun güp güp kalp atışlarını ilk kez orada duyduk,heryerini uzun uzun inceliyen dr un söyleyeceklerini yüreğimiz ağzımızda dinledik..
ayrıntılı ultrasonun bize en güzel hediyesi kuzumun minicik yüzünüde net bi şekilde görmemiz oldu..300 gr olmuş kuzum..bacaklarıyla oynayıp duruyordu :)dr un herşey yolunda, ben herhangi bir anomali görmedim demesiyle dr dan çıktığımızda bir çift kanadımız eksikti :)
bugün oğluşum 21+0 haftalık oldu çok şükür...dua dua geçirdiğimiz her günün sonunda vakit akşam olduğunda bugünde bitti,kuzum bugünde benimle bir gün daha büyüdü diye şükürlerime bir şükür daha ekliyorum.
günlerim evde oturmakla geçiyor..namazlarımı oturarak kılıyorum,Kur'an okuyorum bol bol..
camın önünde oturup geleni geçeni seyrediyorum..yüreğim pır pır..
iki gündür karnımda minik pıt pıtlar oluyor :)bu akşam minik pıtpıtlardan fazlası oldu..
ben önce çok büyük bir hevesle içimde kelebeklerin uçmasını bekledim..
bu akşam uçmaya başladı kelebekler çılgınca..
benim minik kelebeğimin binlerce kanadı varmış meğer!...
minik pıt pıtlar yerini güzel minik tekmelere bıraktı bu akşam..
kuzum,yavrum,bebeğim benim!..
nasılda mutlu olduk bu akşam,babanda bende nasılda sevindik her hareketine..
seni bize veren Rabbime binlerce şükürler olsun!...
29 Eylül 2008 Pazartesi
arefe
bugün arefe..Ramazanın son günü...evlerimize huzur,bereket, neş'e getiren bu mübarek ayı uğurladığımız her arefe günü hüzünlenirim..bazen gözyaşlarıyla uğurlarım o'nu, ümitlerimi bi sonra ki Ramazana bırakarak, usul usul gelen bayrama sevinirim.
Bu sene bayram sevincimizi çoğaltan bi sevincimiz daha var çok şükür,
tüm yazı ve ramazanı,inanılmaz bulantılarla,ağrılarla geçirmeme sebep olan minicik bugün tam 16+0 haftalık oldu :)
tüm yazı günde yediğim bi iki tane üzümle geçirsemsemde,kafamı kaldırmaya dermanım olmasada,korkularım dağlar gibi büyüyüp beni aşsada,içimde gün be gün büyüdüğünü bilmek,minicik ellerini, bacaklarını, küçücük gövdeni görmek yaşadığım her sıkıntının kat be kat üzerinde bi mutluluk veriyor bana..
az önce minicik balkonumuza çıktım,yağan yağmuru seyrettim.güçlü ama sakince yağan damlaların arasında düşüncelere,dualara daldım..şükrettim..
miniciğim;bebeğim,seni seviyorum..hemde nasıl seviyorum bi bilsen!..
gelelim bu hafta neler yaptığımıza;
bu hafta artık 4.ayımıza girdiğimiz için mi bilmem eskiye nazaran kendimi çok iyi hissettiğim bi hafta oldu..ufak ufak evimizi temizledim aylar sonra ilk defa :) aylardır bu görevi başarıyla üstlenen sevdiceğimde çok sevindi benim bu mutlu hallerime :)bu akşam revani ve börek yapmayı düşünüyorum bayramda misafirlerimize ikram etmek için..
sevdiceğimin 9.günlük bayram izni başladı :))birazdan çarşıya çıkıp şeker-çikolata vs alacağız..
artık dışarıya çıkabiliyorum. çabuk yorulsamda dışarda olmak,hava almak bana çok iyi geliyor..
11 Eylül 2008 Perşembe
sürpriz
dün sabah bulantılardan fırsat bulup uyumaya çalışırken,uykum iyice bastırmışken zil çaldı..
gözümün biri açık biri kapalı halde kapıyı açtığımda karşımda gördüğüm kişi telekom görevlisiydi..yaşadığım sevinci anlatamam..ben daha şaşkınlıktan ve sevinçten ne yapacağımı bilemez haldeyken,sanırım rüya görüyorum :) uyuyorum şu anda ve hiç uyanmak istemiyorum diye düşünürken,o telefonu nereye bağlıycaz diye içeri yönelmişti bile :)
bu evi aldığımızda, taşınmak üzereyken bize en zor gelen şey, adsl bağlantımızı taşımak için bir telefon hattına sahip olamayacağımızı öğrendiğimiz andı.
13-14 aydır sürdürdüğümüz mücadelemiz,onca dilekçe,onca başvuru,girişim,şikayet,sıkıntı,kargaşa vs ardından nihayet kavuştuk telefon hattımıza..ve bu hattı onca istememize sebep olan internetimize...
bugün 13+3 günlük olan oğluşumla ( - evett evett bi oğlumuz olucak!-) birlikte başvurduk adsl e..yürüdük havanında güzel oluşunu fırsat bilip...
güzel bir gündü bugün..çok şükür...
1 Eylül 2008 Pazartesi
ilk sahur
uzun süre olmuş yazmıyalı..
8 ağustosta gördük minişimin bir yıldız gibi yanıp sönen kalbini..
8+2 günlüktü..
bu süre zarfında bulantılarım ağrılarım arttı iyice.bulantılarımı ve karın ağrımı unutturacak kadar ağır mide ağrılarım başladı ne yazık ki :(
hava sıcak..çok halsizim..
bu ne zaman geleceği belli olmıyan ağrılar yüzünden psikolojim çok bozuldu.
sürekli ağrı çekmek bu arada bebişe bişi oldu mu diye düşünmek.o kadar korkuyorum ki!..korkuyla günleri günlere ekliyorum..
bugün miniş 11+3 günlük oldu..bin şükür Rabbime..
haftaya dr umuza gidicez inş herşey yolundadır...
22 Temmuz 2008 Salı
minik mercimek :)
evimizdeyiz nihayet..uzun ve yorucu bi yolculuktan sonra ulaştık yuvamıza.
günlerimiz minişin varlığına inanmaya çalışmakla geçiyor :)
bu sabah minik mercimeğimi gördük ilk kez!
minik bi kesenin içinde cim gözünde ki nokta kadar henüz.
her güne bir dua kitabından dualar okuyorum her gün,bugün okuduğum dua aslında bi ninni..
le ilahe illallah yavrumu büyüt Allah..
bende tüm kalbimle minicik mercimeğim için söylüyorum bunu,büyüsünde kocamaaan olsun inşallah..(Amin)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
