3 Ocak 2009 Cumartesi

öylesine...

yarın kayınvalidem geliyor bana yardımcı olmak için,bana can yoldaşı olmaya..
günler geçiyor yavaşta olsa..
korkuyorum..hep korkuyla yaşıyorum..
yapmak istediğim şeyleri,almak istediklerimi değil,düşüncelerimi bile engelliyor korkularım.
kaybetmekten korkuyorum :((
ağlamak istiyorum hemde bağıra bağıra :((
hergün pencerenin önünde oturup geleni geçeni seyrediyorum,içlerinden bazılarını tanıyorum artık,kaçta geçerler,ne zaman dönerler..hele gezen,sağlıklı hamişlere çok imreniyorum...
sonra filistini düşünüyorum..filistinde bebekler ölüyor,çocuklar,kadınlar...içim yanıyor cayır cayır...
karınları aç,suları yok,elektrikleri yok :((yakıt yok,ilaç,hastane vs yok...gazetede minicik bi bebeğin resmini gördüm,üstünde tulumu melek olmuş :((kimbilir kimin kuzusu..
duadan başka bişide gelmiyor elimden ne yazık ki :((

bunları düşününce küçücük kalıyor korkularım,acılarım hüzünlerim önemsizleşiyor...
şükrediyorum...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts with Thumbnails